Ο πολυβραβευμένος Βρετανός σκηνοθέτης αποφάσισε να μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη το ηρωικό έπος του Ομήρου έχοντας πλήρη επίγνωση της δύσκολης αποστολής του και της θέσης του αρχαίου Ελληνα ποιητή στον Δυτικό πολιτισμό. Δεν είναι τυχαίο ότι οι Κλασικές Σπουδές έχουν αποτελέσει σημείο αναφοράς από τότε που αυξήθηκε το ενδιαφέρον γύρω από την ταινία, ενώ η γνωστή μεταφράστρια της Ιλιάδας και της Οδύσσειας Εμιλι Γουίλσον έχει δηλώσει ότι θα χρησιμοποιήσει την ταινία στα μαθήματά της.
Το ουσιαστικό είναι ότι η ταινία, εκτός του ότι είναι η μεγαλύτερη παραγωγή του Νόλαν μέχρι στιγμής σπάζοντας ένα ακόμα ρεκόρ, θέλει να δημιουργήσει ένα πραγματικό σκηνικό, το οποίο θα κάνει τον θεατή να νιώθει ότι συμμετέχει κι αυτός στις περιπέτειες του Οδυσσέα: μόνο η Τροία εκτείνεται σε περισσότερα από 10 στρέμματα, περιλαμβάνει πάνω από 60 κατασκευές και φιλοξενεί 2.000 κομπάρσους. Επίσης, για την ταινία δημιουργήθηκαν 5.300 κοστούμια, ενώ μόνο το βασικό εργαστήριο κοστουμιών απασχόλησε 175 καλλιτέχνες και τεχνικούς – τα μεγέθη από μόνα τους μαρτυρούν ότι δεν είναι τυχαίο ότι έχει χαρακτηριστεί «ταινία της δεκαετίας». Επίσης, με την «Οδύσσεια» ο Νόλαν εκπληρώνει το όνειρό του να γυρίσει μια ολόκληρη ταινία αποκλειστικά με κάμερες IMAX. Παράλληλα, αποτελεί τη μέχρι σήμερα πιο καθηλωτική και μεγαλειώδη κινηματογραφική εμπειρία της καριέρας του.
Η ταινία στήνεται με καθαρό βλέμμα στη λεπτομέρεια: πλοία που μοιάζουν πραγματικά αφού δοκιμάστηκαν στις ανοιχτές θάλασσες, σπηλιές στην Ελλάδα που ήταν όντως βγαλμένες από τους μύθους του Οδυσσέα, νυχτερινές λήψεις με βροχή, παγωνιά και τον κρύο αέρα να χτυπάει τα πρόσωπα, φως που μετακινείται, αέρας που σφυρίζει στα σκηνικά, βήματα που αφήνουν αμυδρά ίχνη στα σανίδια. Και με έναν δημιουργό που αντιμετωπίζει τον μύθο σαν ζωντανό οργανισμό, η αφήγηση αλλάζει κλίμα: από την είδηση περνάμε στη μνήμη και την πρόθεση.
Όπως αποκαλύπτει ο Νόλαν, ποτέ δεν έπαψε να έχει επαφή με την «Οδύσσεια», την οποία ανακάλυψε στη διασκευασμένη εκδοχή της τα πρώτα χρόνια του δημοτικού σχολείου. Ακόμα θυμάται μαθητές μεγαλύτερων τάξεων να παρουσιάζουν τη θεατρική μεταφορά του έργου, ενώ ιδιαίτερη εντύπωση του είχαν κάνει η ιστορία του Δούρειου Ιππου και τα έντονα μυθολογικά στοιχεία του έπους, όπως ο μονόφθαλμος Κύκλωπας και οι Σειρήνες, οι νύμφες που παρέσυραν τους ναυτικούς στον όλεθρο με το τραγούδι τους.